Het Amsterdam van Sam

-In zekere zin waarschijnlijk onsterfelijk-

24 maart 2016, zo’n dag waarvan ik nog precies weet waar ik was en wat ik deed. In dat zelfde rijtje staan 11 september 2001 en 15 mei 2011. Maar ja, die bewuste donderdag vier jaar geleden reed ik met mijn toenmalige schoonfamilie naar Berlijn, waar wij het paasweekend zouden doorbrengen. De auto lag volgeladen met paaseieren en enthousiasme om even eropuit te gaan. Maar toen kwam het radiobericht dat mij een ijzige kou in mijn hart gaf: ‘De grote Johan Cruijff is overleden.’ Tik, tak, tik, tak. Het leek minuten te duren voordat ik weer een hap adem kon nemen. Mijn handen hield ik ferm om het stuur geklemd en met man en macht probeerde ik gefocust te blijven op de weg. Liever had ik in een open veld hard weg willen rennen voor de kille waarheid die daarnet via mijn oren mijn hoofd was binnengedrongen. Hij was er niet meer.

Bijna exact vier jaar na Zijn dood tijdens een van mijn vele wandelingen door Amsterdam die ik maak als het thuiszitten mij even teveel wordt, kwam ik langs het Olympisch Stadion. Dit was de plek waar ik Hem heb zien voetballen tijdens de 75e verjaardag van ‘Mister Ajax’, Sjaak Swart. En het was hier dat dat ik even pauzeerde bij Zijn standbeeld om na te denken waar mijn fascinatie voor Johan Cruijff eigenlijk vandaan komt. Als jong jochie al koos ik er dikwijls voor om te doen alsof ik Hem was op het voetbalveld. Destijds kende ik Hem vooral van naam en van zijn legendarische uitspraken. Later ging ik Hem ook bewonderen om hoe Hij een stempel heeft weten te drukken op de clubvisies en jeugdopleidingen van zowel Ajax als Barcelona en dat Hij zich na zijn carrière heeft ingezet voor de jeugd. Maar dat ging ik pas zien toen ik het door had. Hij bleek ook een erg gastvrije man te zijn voelde zich ondanks Zijn grote naam nooit te beroerd om iedereen persoonlijk een hand te geven en zich voor te stellen bij binnenkomst.

Bij het eerbetoon aan Cruijff in de ArenA kreeg ik kippenvel, tranen in mijn ogen en een trots gevoel. Zoveel emoties, dat valt niet uit te leggen. Het was prachtig om te zien dat niet alleen Ajax stil stond bij Zijn dood, maar dat elke eredivisieclub en zelfs vele buitenlandse clubs Hem een eerbetoon gaven. De dood van mijn grote held heeft de fascinatie alleen nog maar meer aangewakkerd. Uit alle hoeken van de wereld kwamen reacties op Zijn dood en verhalen van toen Hij nog leefde. Dan besef je pas echt hoe groot Zijn naam daadwerkelijk was. Of is, moet ik eigenlijk zeggen. Toen ik twee jaar terug in Italië liep met een shirt waarop Zijn hoofd te zien was, werd ik staande gehouden door een Italiaanse man. Hij riep zijn zoontje van een jaar of 12 bij zich en vroeg hem van wie dat hoofd was dat op mijn shirt stond. Na kort nagedacht te hebben, kwam er een zelfverzekerd antwoord uit zijn mond: ‘Cruijff.’ In zekere zin is Hij dus waarschijnlijk onsterfelijk.

Sam Verkerk (BA Geschiedenis) // Geboren in 1994 in de Pijp in Amsterdam

Sam neemt je eens in de twee weken mee op (tijd)reis in zijn columns over Amsterdam

Leave a Reply

Welkom!

De Jonge Amsterdammer is hét platform voor Amsterdammers! Je favoriete podcasts, blogs en columns over actuele thema’s in Amsterdam!

Diversiteit is het sleutelwoord van De Jonge Amsterdammer. Alle meningen tellen op dit platform en in onze podcasts!
Ook jij kan je laten horen. Heb jij altijd al een blog/column willen schrijven. Neem dan contact met ons op!